Najgroźniejsze alergeny wywołujące astmę to 20-mikronowe drobiny odchodów roztocza kurzu domowego, żyjącego w ogromnych ilościach w wilgotnych i ciepłych pomieszczeniach. Alergeny roztoczy są wdychane podczas ręcznego odkurzania mebli, a także w czasie używania zwykłego odkurzacza oraz w nocy, kiedy śpiąc poruszamy się w pościeli. Często „nośnikami” alergenów są też zwierzęta domowe - ponad 40% dzieci jest uczulonych na alergeny kocie lub psie, jak również świnek morskich, myszy, papug i kanarków.

Kolejnymi groźnymi alergenami są zarodniki pleśni, np. Alternaria, Aspergillus fumigatus, Cladosporium, pyłki roślinne i wreszcie - aktywne środki chemiczne. Podłoże alergiczne ma też tzw. „astma zawodowa”, polegająca na nadwrażliwości oskrzeli na czynniki zawodowe. Jej najczęstszą przyczyną jest związek chemiczny o nazwie diizocyjaninan toluenu (TDI), którego używa się w produkcji bejc i farb.

Niekiedy astmę mogą też wywołać leki, zwłaszcza aspiryna i inne niesteroidowe leki przeciwzapalne.  Mówi się wtedy o tzw. astmie aspirynowej (szacuje się, że uczulenie na aspirynę wyrażone napadami duszności po jej zażyciu dotyczy około 10% chorych na astmę). Są też leki, które mogą nasilić objawy astmy, szczególnie beta-blokery, jedne z najczęstszych leków stosowanych w nadciśnieniu tętniczym i chorobie wieńcowej. Innym ważnym czynnikiem prowokującym astmę jest zanieczyszczenie środowiska oraz dym papierosowy.

Zaparcia to dość niemiły problem współczesnego społeczeństwa. Kuracja antyzaparciowa powstała zatem dla tych ludzi, którzy mają przeróżne problemy związane z defekacją. Jej zadaniem jest więc poprawienie procesu formowania stolca, a także ułatwienie jego wypróżniania, z czym niektóre osoby właśnie mają poważne kłopoty. Zdrowy człowiek przyjmuje wraz z pożywieniem jakieś 40 gramów tzw. substancji bogatoresztkowych, do których należą błonnik, gumy, pektyny, hemiceluloza i lignina. Natomiast osoba, która miewa problemy z oddawaniem kału, powinna zwiększyć udział tych elementów w codziennej diecie, nawet do 70 gramów. Substancje te, określane razem mianem polisacharydów, mają bardzo pozytywne znaczenie dla naszego zdrowia. Zacząć należy wpierw od tego, że nie są przed organizm trawione, ale pęcznieją w żołądku, wypełniając go, umniejszając tym samym poczucie głodu. Poza tym przechodzą przez narządy trawienne, a w szczególności przez odbyt, jelito cienkie i grube, niczym szczotka, czyszcząc i usuwając ze ścianek wszelkie resztki po to, aby nie zgniły, dzięki czemu masa kałowa zdecydowanie się zwiększa (przez co człowiek też waży mniej!). Poza tym polisacharydy te regulują właściwe stężenie glukozy, „złego” cholesterolu oraz trójglicerydów we krwi oraz wiążą wodę z treścią jelit. Dieta antyzaparciowa może być również stosowana przez osoby z zespołem jelita drażliwego, schyłkiem jelita grubego, miażdżycą, kamicą żółciową, cukrzycą, otyłością czy nowotworem jelita grubego. We wszystkich tych dolegliwościach pomaga szklanka wody wypijana na czczo, łyżeczka masła lub miodu albo też sok z kwaszonej kapusty, przyjmowane albo przed śniadaniem, albo przed snem. Zatem, podsumowując: osoby z zaparciami bezwzględnie powinny zrezygnować z następujących produktów (źródło: www.twojadieta.info): pasztety, wszelkiego rodzaju tłuste wędliny, tłuste ryby, tłuste mięso: baranina, wieprzowina, podroby, dziczyzna, kaczka, gęś; zbyt duże ilości żółtek jaj, tłuste: mleko, kefir i jogurt, mąka pszenna wysokiego przemiału, kukurydziana, ziemniaczana, pieczywo, które ma w sobie niewielką zawartość błonnika: jasne, pszenne, chleb razowy produkowany na miodzie, słodkości typu: torty, kremy cukiernicze, bita śmietana, kisiele, lody, ciastka; potrawy, które są smażone lub pieczone, zupy na tłustych wywarach, alkohol, kakao, płynna czekolada, mocna kawa i herbata; pralinki, cukierki, ciastka, konfitury; frytki i inne tego rodzaju fast – foody, tłusta śmietana, masło z jakąkolwiek zawartością soli oraz placki ziemniaczane. Natomiast produkty, godne polecenia, są następujące: desery owocowe, kompoty, galaretki, budynie; surówki, soki, gotowane warzywa; potrawy mięsne duszone, smażone bez tłuszczu; zupy na wywarach z włoszczyzny, jarzynowe, krupniki, mleczne, owocowe; masło w małych ilościach; twaróg i ser z odtłuszczonego mleka; maślanka, odtłuszczone mleko, serwatka; napary z ziół, słaba herbata i słaba kawa (zbożowa); przyprawy: liście laurowe, ziele angielskie, wanilia, cynamon, sól, sok z cytryny; powidła, cukier, syropy, dżemy, miód; galaretki, landrynki, dropsy; każde warzywa i owoce; ziemniaki pieczone i gotowane albo puree; chuda śmietana; oleje (roślinne): słonecznikowy, rzepakowy, sojowy; oliwa w niewielkich ilościach; mięso w galarecie; chuda szynka i polędwica; ryby: karaś, lin, leszcz, szczupak, sandacz, karmazyn, dorsz; nietłuste mięso, np.: konina, królik, cielęcina, wołowina, kurczak, indyk, gołąb; jajka – szczególnie białka, bo żółtka tylko w niewielkich ilościach; chudy biały ser twarogowy; mleko: zsiadłe, odtłuszczone, świeże oraz kefir i jogurt.